(0)

Selecteer Regio

VIB nr. 85 - 2015

‘Vakbond in Beweging‘ is het 3-maandelijkse magazine van ABVV-regio Antwerpen. Het blad wordt volledig bijeengeschreven door vrijwilligers.

ABVV-regio Antwerpen | 2015
Tijdschrift | 32 blz.


Doelgroep: Algemeen

Inhoud

  • Redactioneel: Weggezet
  • Kinderen van Semini: Vincent van Gogh
  • Geschiedenis: Die van den basseng
  • Internationaal: Suikerrietkappers in Bolivia
  • Actueel: Protest tegen McDonald’s
  • Geschiedenis: En toen werd het stil... 
  • Interview: Estelle Ceulemans
  • Stop armoede nu: Draai de kraan niet dicht
  • Boekbespreking:
    • Van arbeider tot federaal ABVV-voorzitter: het verhaal van Michel Nollet | Jacques Michiels
    • De Teruggekeerden | Jason Mott


Edito: Weggezet

Voor de zomer wil de regering nog gauw enkele wetten door het parlement jagen. Het optrekken van de pensioenleeftijd tot 67 jaar is er wellicht de meest omstreden van. Die verandering van de sociale spelregels is nooit aan de bevolking voorgelegd. In hun verkiezingsprogramma's hebben de regerende partijen er geen woord over gerept. Net zoals ze voor de verkiezingen van mei 2014 altijd een indexsprong afgewezen hebben. Met deze ingreep wordt het kiezersbedrog door liberalen, Vlaams-nationalisten en christendemocraten nog eens extra in de verf gezet.

Niet alleen de vakbonden en de oppositie zijn scherp voor de leeftijdsverhoging. Ongemeen harde kritiek komt er van de Raad van State én van de pensioenspecialisten. Die laatsten vinden de wetswijziging eenzijdig, rechtsideologisch geïnspireerd en niet efficiënt. Het heeft geen zin om aan de pensioenleeftijd te raken als er geen werk gemaakt wordt van werkbaar werken, als 50-plussers niet meer aan de bak komen maar integendeel door de ondernemingen bij het huisvuil weggezet worden.

Het Vlaams ABVV heeft recent een enquête georganiseerd onder zijn werkloze leden van 50 en ouder. Om precies te weten wat nu hun ervaringen op de arbeidsmarkt zijn. Van de resultaten word je niet vrolijk. Ze zijn te lezen in de Nieuwe Werker nr. 13 van 26 juni. Aan de werkloze 50-plussers werd ook gevraagd of ze wilden getuigen over hun situatie als werkzoekenden. Eén reactie op die vraag neem ik in dit redactioneel over. Het is het antwoord van de vrouw van één van de ondervraagden.

"Mijn echtgenoot was 52 jaar als de firma waar hij werkte failliet ging. Hij heeft zich zot gezocht naar fulltime werk. Er is geen enkele werkgever die happig is om iemand van boven de 50 jaar nog aan te nemen. Hij heeft uiteindelijk na lang zoeken een parttime werk gevonden omdat die werkgever dringend iemand nodig had.
Nu trekken ze de pensioengerechtigde leeftijd naar 67 jaar, dat is echt belachelijk. Achteraf kun je met je rollator naar je werk of vind je je werk niet meer omdat je begint te dementeren.
Doe daar iets aan!!
Wij betalen reeds jaren premies maar in plaats van vooruit gaan we allen achteruit. Alles waarvoor een mens ooit heeft gestreden nemen ze een mens af. En als je je pensioengerechtigde leeftijd haalt dan mag je blij zijn dat je 1200 € netto krijgt. De politiekers die moeten toch niet tot hun 67 jaar werken en zullen zeker niet met 1200 € moeten toekomen. Weet ge ik geloof er niet meer in."

Die reactie is om verschillende redenen aangrijpend. Ze vertolkt treffend de uitzichtloze situatie waarin oudere werknemers en werklozen, én hun gezinnen, door verschillende maatregelen van deze regering gestort worden. De schrijfster verwoordt ook de moedeloosheid die de kop op steekt. Maar tegelijkertijd roept ze om er iets aan te doen.

Het verhaal van de man is niet nieuw en niet uniek. We klagen het al langer aan. Dat ondanks de grote woorden, de bedrijven en werkgevers oudere werknemers niet meer aan de bak laten komen. Dat regeringsmaatregelen die de oudere werklozen en bruggepensioneerden verplichten om op zoek te gaan naar een job die er niet is, pesterijen zijn. Dat de pensioenleeftijd verhogen volledig haaks staat op de realiteit van de arbeidsmarkt vandaag.

Het ABVV probeert er iets aan te doen. De afgelopen maanden hebben we alles ingezet om de lange reeks onrechtvaardige beslissingen tegen te houden. Ons syndicaal verzet heeft weliswaar hier en daar scherpe kantjes kunnen afvijlen en misschien erger kunnen voorkomen, maar heeft tot vandaag zijn doel nog niet bereikt. Opgeven is echter geen optie. Want de roep om ‘er iets aan te doen’ klinkt luid en uit heel veel monden. Daarom is er al een afspraak op woensdag 7 oktober voor een nieuwe grote betoging. We moeten blijven tonen dat we dit asociaal beleid weg willen zodat we terug kunnen bouwen aan een samenleving met degelijk werk en sociale bescherming voor iedereen van alle leeftijden.

Dirk Schoeters
algemeen secretaris | ABVV-regio Antwerpen

Lees online

Downloads

Terug Top

Deze internetsite maakt gebruik van cookies. Dit doen we om uw surfervaring op deze website beter te maken.
U kunt ten alle tijde deze cookies weigeren of verwijderen door de instellingen in uw browser aan te passen.
Meer informatie hierover vindt u op https://www.aboutcookies.org/

Als u gewoon verder surft, geeft u toestemming om deze cookies te gebruiken.